Ibiza położna jest na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Hiszpanii i jest trzecią co do wielkości wyspą Balearów. Sezon turystyczny zaczyna się już w kwietniu i trwa do końca października.

Ibiza przyciąga zielonymi wzgórzami, zacisznymi zatokami z malowniczymi portami i pięknymi, piaszczystymi plażami. Falista wyspa przecięta jest łańcuchem niskich gór i zakończona jest skalistymi zatoczkami. Na południu i północy znajdziemy sady migdałowe, oliwne i figowe. Ibiza otoczona jest mnóstwem skał i wysepek zatopionych w morzu.

Miasto Ibiza jest najatrakcyjniejszym miastem na wyspie. Warto tu zobaczyć Górne Miasto, czyli fortyfikacje górujące nad Ibizą oraz gotycką katedrę i kościół Santo Domingo. Kolorowe stragany, przytulne kawiarenki, wąskie uliczki i nadmorska promenada dają chwile spokoju i relaksu.

Inne oblicze wyspy poznamy wybierając się na wycieczkę do wiosek i małych miasteczek takich jak Santa Agnes, Sant Mateu, Santa Gertrudis. Spotkamy tam niską, surową zabudowę oraz tradycyjną architekturę i nieco spokojniejszy tryb życia.

Piękne i gorące plaże Ibizy oblewane są spokojnymi wodami morza. Mimo dużego zainteresowania wakacjami na Ibizie, na wyspie pozostały jeszcze dzikie plaże ukryte w małych zatoczkach. Plaże Ibizy są piaszczyste i niewielkie. Najdłuższe znajdują się na południowo-wschodnim wybrzeżu w pobliżu stolicy wyspy. Jedną z najdłuższych jest Playa den Bossa z pięknym widokiem na Ibizę. Na tej plaży bardzo popularny stał się windsurfing oraz narty wodne i nurkowanie. Inne godne polecania plaże to najpiękniejsza w stolicy - Playa de Talamnca i Figueretes.

Historia osadnictwa na wyspie sięga 4500 r.p.n.e., gdy osiedlili się na niej Grecy, a następnie Fenicjanie w 650 r.p.n.e. Potem była jednym z ważniejszych ośrodków kultury Kartagińskiej. W 146 r.p.n.e. stała się miejscem współgrania dwóch kultur, rzymskiej i kartagińskiej, co trwało ponad 200 lat i uznane zostało za jeden z najlepszych okresów dla wyspy. Kolejne kultury które zawitały na wyspę to Wandalowie i Arabowie. Jednak kluczowe dla Ibizy było połączenie królestw Aragonii i Katalonii za panowania Jaime I. W 1348r. przez wyspę przetoczyła się fala zarazy, która zdziesiątkowała ludność, zostawiając tylko około 500 mieszkańców na wyspie do początków XIV w. Ponowne zaludnienie Ibizy do 1687r. zahamowały również najazdy piratów.

Lokalna kuchnia, podkreśla dziedzictwo historyczne i kulturowe wyspy. Wśród typowych dla tego regionu dań znajdziemy atún a la ibicenca i macarrones al estilo de Sant Joan y los Orelletes.